Papenburg kan meer. Maar niet in zijn eentje.

Er zijn beslissingen die je niet zomaar neemt. De beslissing om me kandidaat te stellen voor het burgemeesterschap van mijn geboortestad hoort daar voor mij bij.

Ik heb er lang over nagedacht. Niet omdat ik niet zou weten wat ik wil. Maar omdat ik weet wat deze functie inhoudt. Verantwoordelijkheid voor een hele stad. Voor mensen met heel verschillende levensplannen, verwachtingen en ideeën over hoe Papenburg zich zou moeten ontwikkelen.

En precies daarom stel ik me kandidaat. Omdat ik in Papenburg geloof. Ik geloof dat deze stad meer in haar mars heeft. Meer voor gezinnen. Meer voor jongeren. Meer voor onze bedrijven. Meer voor onze wijken. Meer voor vrijwilligerswerk. Meer op het gebied van digitalisering en bestuur. En vooral meer, als we niet over elkaar praten, maar met elkaar.

Ik kom uit het bedrijfsleven en ken de overheidswereld

Mijn loopbaan heeft me gevormd. Met meer dan 25 jaar werkervaring, waarvan 8 jaar bij de economische ontwikkeling van deze stad, heb ik beide kanten leren kennen.

Ik ken het bedrijfsleven en weet wat een bedrijf nodig heeft als het wil investeren, banen wil creëren en verantwoordelijkheid wil nemen voor onze stad. En ik ken het openbaar bestuur. Ik weet hoe politieke beslissingen tot stand komen, waar processen ingewikkeld worden en hoe belangrijk betrouwbaar bestuur is voor de mensen.

Die verbinding zie ik tegenwoordig als een grote kracht. Want een stad draait niet op losse onderdelen. Economie, bestuur, politiek en maatschappij moeten goed op elkaar zijn afgestemd.

Ik wil niet de burgemeester zijn die overal meteen een antwoord op heeft. Ik wil de burgemeester zijn die de juiste vragen stelt, luistert, verschillende belangen bij elkaar brengt en vervolgens ook een beslissing neemt.

Luisteren is voor mij geen verkiezingsstrategie

De afgelopen maanden heb ik veel gesprekken gevoerd. Met ondernemers. Met gezinnen. Met jongeren. Met mensen uit onze verenigingen en organisaties. Met boeren. Met mensen uit alle wijken. Met degenen die tevreden zijn, en net zo goed met degenen die zeggen: zo kan het niet doorgaan.

Ik vind beide belangrijk. Want burgemeester zijn betekent voor mij niet dat ik alleen luister naar mensen die het toch al met me eens zijn. Democratie begint voor mij daar waar we verschillende meningen kunnen verdragen en toch samen naar oplossingen zoeken.

Daarom wil ik de politiek anders aanpakken. Dichter bij de mensen, duidelijker in de beslissingen en betrouwbaarder bij de uitvoering.

Het gemeentehuis moet er voor de mensen zijn

Eén zin vind ik daarbij heel belangrijk. Het gemeentehuis is er voor iedereen.

Als je een bouwvergunning aanvraagt, een bedrijf wilt starten, hulp zoekt voor een vereniging of gewoon een vraag hebt voor de gemeente, moet je niet het gevoel hebben dat je van het ene loket naar het andere wordt gestuurd.

Ik wil een overheid die servicegericht werkt. Een overheid die digitalisering niet als een doel op zich ziet, maar als een manier om dingen makkelijker te maken. Een overheid die uitlegt waarom iets niet kan, en die net zo hard zoekt naar manieren om het wel mogelijk te maken.

En ik wil ervoor zorgen dat de verantwoordelijkheid niet ergens tussen de bevoegdheden in verdwijnt. Want uiteindelijk maakt het jou niet uit welke instantie of welke afdeling verantwoordelijk is. Je wilt gewoon dat je probleem wordt opgelost.

‘Stad van de doeners’ is voor mij meer dan zomaar een slogan

Papenburg, de stad van de doeners, is voor mij niet zomaar een mooie kop op een poster. Het is een houding.

Een jongere die hier zijn opleiding volgt en daarna een woning zoekt, moet in Papenburg mogelijkheden zien. Een gezin dat hier wil blijven of hierheen wil komen, moet geschikte en betaalbare woonruimte vinden. Een bedrijf dat wil groeien, moet hier goede randvoorwaarden aantreffen. En wie zich als vrijwilliger inzet, moet merken dat zijn of haar werk wordt gewaardeerd en ondersteund.

Als je een idee hebt voor onze stad, moet je niet meteen te horen krijgen waarom het moeilijk is. Maar: laten we eens kijken hoe we het kunnen aanpakken.

Natuurlijk zal niet alles meteen mogelijk zijn. We hebben maar beperkte middelen. We moeten prioriteiten stellen. En er zullen beslissingen vallen die niet iedereen leuk vindt. Maar juist dan heb je een burgemeester nodig die openlijk zegt wat wel en wat niet mogelijk is, en waarom. Want voor mij hoort het ook bij verantwoordelijkheid om ongemakkelijke waarheden uit te spreken.

Ik wil niet gewoon het bestaande beheren. Ik wil vormgeven wat er nog komt.

Papenburg staat voor een paar belangrijke jaren. We moeten het erover hebben hoe we onze infrastructuur toekomstbestendig kunnen maken. Hoe we woonruimte kunnen creëren. Hoe we de economie en banen veilig kunnen stellen. Hoe we jongeren perspectief kunnen bieden. Hoe we onze wijken kunnen versterken. Hoe we vrijwilligerswerk en de gemeenschap in stand kunnen houden. En hoe een modern bestuur eruit moet zien.

Het is niet mijn bedoeling om het bestaande in een kwaad daglicht te stellen. Integendeel. Ik weet hoeveel er in deze stad wordt gedaan. Door de medewerkers van de gemeente, door de bedrijven, de verenigingen, de vele vrijwilligers en door iedereen die elke dag zijn steentje bijdraagt. Daar kunnen we op voortbouwen. Maar we mogen daar niet op achteroverleunen.

Waarom ik me kandidaat stel

Misschien is dat wel de allerbelangrijkste vraag. Waarom doe ik dit eigenlijk?

Ik stel me kandidaat omdat ik verantwoordelijkheid wil nemen. Omdat ik geloof dat mijn ervaring in het bedrijfsleven en het bestuur, mijn manier van luisteren en mensen bij elkaar brengen, en mijn visie op de toekomst van deze stad een verschil kunnen maken.

En omdat ik ervan overtuigd ben dat leiderschap niet betekent dat je altijd voorop moet lopen. Soms betekent leiderschap dat je anderen de ruimte geeft. Soms betekent het dat je een conflict moet doorstaan. Soms betekent het dat je een beslissing moet nemen, ook al is die lastig. En soms betekent het gewoon: ik regel het wel.

Zo wil ik ook burgemeester zijn. Toegankelijk. Duidelijk. Betrouwbaar. Met een open oor, maar ook bereid om beslissingen te nemen en daarvoor in te staan.

Papenburg kan meer. Samen.

Ik stel me niet kandidaat omdat ik denk dat Papenburg alles verkeerd doet. Ik stel me kandidaat omdat ik denk dat Papenburg nog veel meer in zijn mars heeft.

En ik weet dat een burgemeester dit niet in haar eentje kan. Ze heeft de mensen van deze stad nodig. De ideeën van de inwoners. De inzet van de verenigingen. De innovatiekracht van onze bedrijven. De ervaring van ons bestuur. De visie van onze jongeren. En de moed om soms nieuwe wegen in te slaan.

Daarom is mijn visie op politiek niet: ik weet wat goed voor jou is. Mijn visie is anders. We luisteren. We praten erover. We nemen een besluit. We gaan aan de slag. En we nemen samen verantwoordelijkheid.

Want Papenburg is niet zomaar een stad die bestuurd moet worden. Papenburg is een stad die we samen vorm kunnen geven. En dat is precies waarom ik burgemeester wil worden.

Wat kan jouw Papenburg nog meer? Stuur me gerust een berichtje, via e-mail of via het contactformulier. Ik lees het en ik reageer.